General!
- General! - Cicero!
- Kampınız nerede? - Ostia'da.
- Seni seviyoruz Maximus! - Muzaffer generalle övünüyoruz!
Askerlere generallerinin yaşadığını söyle. Beni bul.
- İlerleyin! - Beni bul!
Seni duyabiliyorlar mı?
- Kimler? - Öbür dünyadaki ailen.
- Evet. - Onlara ne diyorsun?
Oğluma şöyle diyorum...
Yakında yeniden buluşacağız oğlum...
atını sürerken topuklarını aşağıda tut.
Karıma ise...
Ona ne söylediğim seni ilgilendirmez.
Şimdi de merhametli olduğu için Maximus'u seviyorlar.
Yani onu öldüremem, yoksa çok daha merhametsiz olurum.
Bu mesele korkunç bir kabusa dönüştü.
Sana meydan okuyor.
Her zaferi, sana karşı bir meydan okuma.
Halk bunu görüyor, Senato da.
Yaşadığı her gün, daha da cüretkar oluyor.
- Öldür onu. - Hayır.
Şehitlik mertebesine çıkmasına vesile olmam.
Bugün Senato'ya gittiğimde...
oyunların maliyetini karşılamak için tahıl rezervlerini kullanmaktan bahsettim.
Ne olduğunu fark ettin mi?
- Hiçbir şey olmadı. - Kesinlikle. Hiçbir şey.
Tek bir itiraz sesi yükselmedi.
O küstah Senatör Gracchus bile süt dökmüş kedi gibi sustu.
Neden?
Bana bir su yılanından bahsettiler.
Avını kendine çekmek için çok olağandışı bir yöntemi varmış.
Sanki yaralanmış gibi deniz dibinde öylece yatarmış.
Sonra düşmanları ona yaklaşsa bile...
yine de kımıldamadan dururmuş.
Sonra düşmanları onu ısırıp küçük parçalar kopardığında bile...
yine de kımıldamazmış.
Yani...
kıpırdamadan sessizce durup...
düşmanlarımızın bizi dişlemesini bekleyeceğiz.
Bütün senatörleri izlet.
Cicero, eski dostum. Seni bir daha göremem sanmıştım.
- Ben de senin öldüğünü sanmıştım. - Yaklaştım.
- Askerler ne zamandır Ostia'da? - Kış başından beri.
- Nasıl görünüyorlar? - Şişman ve sıkkın.
- Kumandan kim? - Romalı salağın teki.
Sence ne zaman savaşmaya hazır olurlar?
Senin için, hemen yarın.
Benim için bir şey yapmanı istiyorum.
Gelin, görün, şahit olun.
Hiç arenaya gidemediyseniz, gösteriyi burada izleyebilirsiniz.
Dev Maximus, imparatorumuz Commodus'u mağlup ediyor.
Ne yapacağız? İmparatora böyle yapmakla...
herkese meydan okuyor, onlar da...
Aman Tanrım!
- Onu hakladı, imparator yenildi. - Yol verin!
Leydim. Vindobona'da babanıza hizmet etmiştim.
- Geri çekil. - Leydim.
Babanıza Vindobona'da hizmet ettim.
Geri çekil!
General Maximus'a da hizmet ettim. Hala da ediyorum.
Dur.
Geri çekil.
General haber gönderdi. Politikacınızla görüşecek.
- Sadakatinin mükafatı asker. - Teşekkür ederim leydim.
Bizi yalnız bırak.
Senatör Gracchus.
General.
Umarım bugün buraya gelmem, bana güvenmen için...
yeterli bir kanıt olur.
- Senato arkanızda mı? - Senato mu?
Evet. Onlar adına konuşabilirim.
Özgürlüğümü satın alıp beni Roma'dan çıkarabilir misiniz?
Hangi amaçla?
Şehrin surlarından dışarı çıkarın beni.
Ostia'ya gitmek için dinç atlar hazırlayın. Ordum orada kamp kurmuş.
İkinci günün akşamında 5000 askerin başında geri dönerim.
Ama lejyonların yeni kumandanları var.
Hepsi de Commodus'a sadık.
Askerlerim beni canlı görsün, kime sadık olduklarını anlarsınız.
Çılgınlık bu.
100 yıldır hiçbir Roma ordusu başkente girmedi.
Bir diktatörlüğü, diğeriyle değiştiremem!
Yarım yamalak tedbirlerin ve boş lafların zamanı geçti senatör.
Bu görkemli darbeden sonra ne yapacaksın?
5000 savaşçını alıp gidecek misin?
Gideceğim.
Askerler, Senato'nun komutasında sizleri korumak için burada kalacak.
Yani...
bütün Roma'yı ele geçirdikten sonra onu halka geri mi vereceksin?
Nedenini söyle bana.
Çünkü bu, ölen bir adamın son arzusuydu.
Ben Commodus'u öldüreceğim.
Roma'nın kaderini size bırakıyorum.
Marcus Aurelius sana güvenmişti.
Kızı da sana güveniyor.
Ben de güveneceğim.
Ama çok az vaktimiz kaldı.
Bana iki gün ver...
özgürlüğünü satın alacağım.
Sen de...
Sen de sağ kalmaya bak...
yoksa ben ölürüm.
Artık gitmeliyiz.
Seni bekliyor olacak. Büyük heykelin ayağının dibinde.
O seni bulur.
Bu işe yaramayacak.
İmparatorun her yerde casusu var.
Bana gelince...
bu iş benim için tehlikeli olmaya başlıyor.
Dönüşümde mükafatını alacaksın.
Sana söz veriyorum.
Söz mü veriyorsun? Ya geri dönmezsen?
Güvenmenin ne demek olduğunu unutmadın, değil mi Proximo?
Güvenmek mi?
Kime güveneceğim peki?
- Commodus'u öldüreceğim. - Ben bunu niye isteyeyim?
Onun sayesinde zengin oluyorum.
Sözünün eri olduğunu biliyorum general.
Şerefin için ölürsün.
Roma uğruna ölürsün.
Atalarının anısı uğruna ölürsün.
Oysa ben, sadece...
eğlence düzenleyen biriyim.
Gardiyan!
Sana özgürlüğünü bağışlayan adamı öldürdü o.
Pretor Muhafızları, efendim.
Dur!
Nerelerdeydin?
Seni çağırtmıştım.
Lütfen kardeşim.
Canını sıkan ne?
Gracchus'un yeni bir aşığı mı var?
Bilmiyorum.
Onunla görüştüğünü sanmıştım.
İğrenç bir mikrop gibi herkese hastalık bulaştırıyor.
Roma'nın sağlığı için Senato'nun kanı akıtılmalı.
Gracchus'un da kanı akıtılacak.
Çok yakında.
Ama bu gece değil.
Babamızın bir keresinde ne dediğini hatırlıyor musun?
"Yaşamak...
"bir rüya gibidir...
"korkunç bir rüya."
Sence bu doğru mu?
Bilmiyorum.
Bence doğru.
Ve bu korkunç rüyayı paylaşabileceğim tek sen varsın.
Ağzını aç.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Ben de seni seviyorum.
Dışarı. Çık dışarı!
Çabuk!
Tebrikler general.
İkna etme gücüne sahip dostların var.
İmparator, Gracchus'u tutuklattı.
Daha fazla beklemeyi göze alamayız. Bu gece gitmeliyiz.
Proximo gece yarısı gelip seni kapıya götürecek.
Hizmetkarın Cicero, atlarla birlikte seni orada bekliyor olacak.
- Bütün bunları sen mi ayarladın? - Evet.
Büyük bir riske girmişsin.
Ödemem gereken çok bedel var.
Ödemen gereken bir bedel yok.
Oğlunu seviyorsun. Onu korumak için bu kadar güçlüsün.
Güçlü olmaktan yoruldum.
Kardeşim bütün dünyadan nefret ediyor, en çok da senden.
- Baban beni seçtiği için. - Hayır.
Babam seni sevdiği için.
Ve ben seni sevdiğim için.
Çok uzun zaman önceydi.
O zaman çok mu farklıydım?
Daha çok gülerdin.
Ömrüm boyunca kendimi yalnız hissettim...
seninle olduğum zamanlar dışında.
Gitmem gerek.
Evet.
İşte.
Seni hakladım.
- Lejyonercilik oynamak için geç değil mi? - Lejyoner değilim ben.
- Lejyoner değil misin? - Gladyatörüm.
Gladyatör mü?
Gladyatörler sadece arenada dövüşür.
Julius Sezar gibi büyük bir Roma savaşçısı olmak istemez misin?
Ben Maximus'um, Roma'nın kurtarıcısı!
Roma'nın kurtarıcısı mı?
Bunu kim diyor peki?
Lucius nerede?
İmparatorun yanında leydim.
- Bunu yapmış olamaz. - Evet, yaptı.
Yılanı sepetten aldı...
ve göğsüne bastırdı, tam kalbinin altına.
- Yılan göğsünü mü ısırmış? - Evet.
Biliyor musun Lucius, soylu hanımlar bazen...
aşk uğruna çok tuhaf, çok acayip şeyler yapar.
- Bence bu çok aptalca. - Bence de.
Kardeşim, bize katılmaz mısın?
Sevgili Lucius'umuza masal okuyorum.
- Ben de okuyorum. - Evet.
Çok akıllı bir çocuk. Bir gün çok büyük bir imparator olacak.
Yüce Mark Antony'nin Mısır'daki maceralarını okuyorduk.
Kraliçe bir yılana ısırtıp kendini öldürmüş.
Atalarımıza olanları dinleyinceye kadar bekle.
Eğer uslu durursan, yarın akşam sana İmparator Claudius'un öyküsünü anlatırım.
Ona en yakın olanlar tarafından...
ihanete uğradı.
Kendi kanından kişiler tarafından.
Karanlık köşelerde fısıldaşıyor...
gece yarıları dışarı çıkıyor...
ve komplo planlıyorlardı.
Ama İmparator Claudius bir şeylerin peşinde olduklarını anlamıştı.
Arılar gibi çalıştıklarını biliyordu.
Bir gece, o hainlerden biriyle oturdu...
ve ona bakıp...
şöyle dedi...
"Neler yaptığını anlat bana...
"küçük arı.
"Yoksa canından çok sevdiğin birini öldürürüm.
"Onun kanında yıkanırken seyredersin beni."
İmparatorun kalbi kırılmıştı.
O küçük arı, kimsenin yapmadığı kadar derin bir yara açmıştı kalbinde.
Sonra ne oldu dersin Lucius?
Bilmiyorum dayı.
Küçük arı ona her şeyi anlattı.
Açın, İmparator adına emrediyorum!
Proximo!
Kapıları açın, İmparator adına emrediyorum!
Kapıları açın!
Kapıları aç Proximo.
Ölmek mi istiyorsun ihtiyar?
Al.
Her şey hazırlandı.
Anlaşılan özgürlüğünü kazandın.
Proximo, iyi bir adam olmakla kendini tehlikeye mi atıyorsun?
- Juba. - İmparatorun bütün düşmanları ölecek!
Kapıları açın!
Çekin!
Çabuk! Sol tarafta bir sıra oluşturun!
Sadece birkaç saniye gerek, hayatlarınızı tehlikeye atmayın.
Bu işe karışmak istemiyorsanız, hücrelerinize dönün.
Seni burada bekleyeceğiz Maximus.
- Güç ve onur. - Hadi git.
Güç ve onur.
Nişan alın. Yaylarınızı gerin!
Gölgeler ve toz.
Maximus!
Özür dilerim.
Görev tamamlandı.
Ya yeğenim ne olacak?
Ya onun annesi?
Oğluyla birlikte, aşığının kaderini paylaşsın mı?
Yoksa merhametli mi olmalıyım?
Merhametli Commodus.
Lucius benim yanımda kalacak artık.
Annesi ise...
hoşuma gitmeyen bir tarzda...
bana bakacak olursa...
oğlu ölecek.
Asil bir davranışta bulunup...
intihar etmeye kalkarsa...
oğlu ölecek.
Sana gelince...
benim seni sevdiğim gibi...
sen de beni seveceksin.
Bana saf kan bir varis doğuracaksın...
böylece, Commodus...
ve soyu 1000 yıl daha hüküm sürecek.
Merhametli değil miyim?
Maximus!
Ben bir askerim. İtaat ederim.
Herkes doğasına uygun olanı yapar.
Maximus!
Seni istiyorlar.
Köle olan bir general.
Gladyatör olan bir köle.
Bir imparatora kafa tutan gladyatör.
Çok çarpıcı bir hikaye.
Şimdi halk, bu hikayenin nasıl biteceğini merak ediyor.
Bu hikayeye ancak şanlı bir ölüm yakışır.
Büyük arenada...
bizzat İmparatora meydan okumaktan daha görkemli ne olabilir?
- Benimle dövüşür müydün? - Neden olmasın?
Korktuğumu mu düşünüyorsun?
Bence sen bütün ömrün boyunca korktun.
Korku nedir bilmeyen, Yenilmez Maximus'un tam tersine, öyle mi?
Tanıdığım biri bir kez şöyle demişti: "Ölüm hepimize gülümser.
"İnsanın tek yapabileceği, ona gülümsemek."
O dostun...
kendi ölümüne gülümsedi mi acaba?
Bunu sen biliyor olmalısın.
O dostum, babandı.
Babamı seviyordun, biliyorum...
ama ben de seviyordum.
Bu bizi kardeş yapar, öyle değil mi?
Şimdi bana gülümse kardeşim.
Zırhını sarın. Yarayı saklayın.
Daire oluşturun!
Quintus, kılıç ver.
Bana kılıcını ver.
Kılıç! Bana bir kılıç verin!
Kılıçlarınızı kınlarına sokun.
Maximus.
Quintus.
Adamlarımı serbest bırak.
Senatör Gracchus'a mevkii iade edilsin.
Roma diye bir rüya vardı.
Bu gerçek olacak.
Bunlar Marcus Aurelius'un arzuları.
Esirleri serbest bırakın. Hemen!
Maximus.
Lucius güvende artık.
Hadi, git onlara.
Artık yuvandasın.
Roma bir iyi adamın hayatına değer mi?
Buna bir zamanlar inanmıştık.
Yeniden inanmamızı sağlayın.
Roma'nın bir askeriydi o.
Ona saygı gösterin.
Onu taşımama kim yardım edecek?
Artık özgürüz.
Seni tekrar göreceğim.
Ama henüz değil.
Henüz değil.
SEVGİLİ DOSTUMUZ OLIVER REED'E
Turkish